Gipuzkoan atzerritar

abendua 11th, 2013 by Leave a reply »

(Berria-n argitaratua)

Bidasoa zeharkatzen duten euskal herritar gehienek, hain segur, turismorako, aisialdirako edo erosketak egiteko zeharkatzen dute, gaur gipuzkoar asko Angeluko saltegietan elkartuko diren bezala. Gauzak konplikatuagoak dira ibaiaren alde batean bizi eta bestaldean lan egiten dutenentzat. Badaude «mugaldeko» langileentzako neurri bereziak, zerga kontuak, gizarte segurantza eta abar kudeatzeko. Baina burokrazia eta administrazio aldetik hainbat buruhauste eragiten ditu «mugaldeko» langilea izateak. Alde horretatik, sinpleagoa da Estrasburgora joatea lanera, Irunera joatea baino.

Euskal Herrian bizi garenean, eta Euskal Herria eremu natural bakar gisa bizi dugunean, oztopoak ugariak dira. Edozertarako nortasun agiriaren zenbakia eskatzen dute Hegoaldean; Iparraldean sekula ez. Ez dut uste baden Iparraldeko bakar bat bere nortasun agiriaren zenbakia gogoz dakienik. Gure zenbakia Hegoaldekoena baino luzeagoa da, eta beti arazoak ematen ditu bankuko kontu bat zabaltzeko, lan hitzarmen bat izenpetzeko, telefono konpainia batean kontratua egiteko eta beste edozertarako.

Azkenik, Gipuzkoako lan kontratu baterako, Atzerritarren Identifikazio Zenbakia (NIE) eskatu behar izan nuen, Espainiako Poliziaren egoitza batean. Euskalduna izateagatik eta lan eta bizi eremu naturala Euskal Herria bera izateagatik, neke administratibo horiek gehitzea bidegabea da. Baina, bereziki, mingarria da Gipuzkoan langile «atzerritar» gisa hartua izatea.

Lapurdin bizi eta Gipuzkoan lanean ari den gipuzkoar bati kontatu nion hori joan den egun batez. Hark ere badu horrelakoen berri, nola ez. Haurrarekin joan zen Irungo ospitalera behin, eta erantzun zioten haurra artatuko ziotela, baina beste edozein atzerritar bezala.

Advertisement

Utzi erantzuna

Tresna-barrara saltatu