Kudeaketarekin itsuturik

otsaila 25th, 2016 by Leave a reply »

Kristautasunari beharrean, lehetasuna abertzaletasunari ematea leporatu zieten EAJko kideei, 1936an, Ipar Euskal Herriko euskaldun fededunek. Orain, ordea, kudeaketari eta “erakundeen egonkortasunari” ematen diote lehentasuna jeltzaleek, herri ikuspegi antagonista daukan alderdi batekin eginez akordioak. Ahal bezainbat udal kudeatu nahi dituen EAJrentzat bide-lagun hobea da PSE-EE, EH Bildu baino ahulagoa delako. Tratua EH Bildu-rekin eginez gero, alkatetza gehiago utzi beharko lizkioke ezker abertzaleari. Gasteizkoa, adibidez. Gasteizen, aldaketaren lidergoa Miren Larrioni zegokion, Iruñean Joseba Asironi bezala. EAJk Larrionen alde ez zuela eginen aurreikusiz, EH Bildu berehala prest agertu zen bere hautagaitza kentzeko. Jokaldi taktiko ona izan bada ere, pixka bat prezipitatua ere bai, jolastokitik beti baztertzen duten haurrak bere burua baztertzea bezala. Gainera, nahiz eta sozialisten jukutria baten ondorioz Gasteizko alkatetzarik gabe gelditzeko zorian egon, oraino ere nahiago du alderdi horrekin jarraitu eskuz esku. Xabier Leteren Otsoa eta Txanogorritxu bezala, funtsean.

Zinez euskal estatu baten alde baldin badaude, Bernard Landry Quebec-eko Lehen Ministro ohiak maiatzean Berria-ri eskaini zion elkarrizketa irakurri behar lukete: “Independentzia nahi bada, gainditu behar da ezker-eskuin zatiketa”. Duela lau urte, batzuek pentsatzen zuten aliantzak EAJren eta ezker abertzalearen artean izanen zirela etorkizun hurbil batean. Guztiz aurkakoa gertatu da, ekitaldiren bateko argazkian batera agertu badira ere.

Gipuzkoan, adibidez, dena estali du zaborren kudeaketak. Beste kudeaketa batzuen inguruan ere izan dira desadostasunak, baina zaborrenak marka guztiak hautsi ditu, irrigarria izateraino. Batzuek erranen dute normala dela ezkerraren eta eskuinaren artean proiektu eta kudeatzeko modu desberdinak izatea, eta hauteskunde kanpainan hori islatzea. Haatik, Madrilen ez dute irri txarra egiten abertzaleak elkarren aurka borrokan ikustean, zerengatik eta zaborrengatik! Zakurrak hezur batekin denbora pasatzen duenean bezala. Horretan ari diren bitartean, ez dira independentziaren alde ari.

Ezker abertzalearen eta jeltzaleen arteko gorrotoa gure herriaren patologia larria da, hilgarria. Sektore guztiak kutsatzen ditu, denek pairatzen dituzte horrek eragiten dituen kalteak, eta herri hau altxatzeko oztopo ikaragarria da. Udal bateko kontuak kudeatu behar dira, bistan da; baina beti izanen da baten bat kudeatzeko, hobeki edo gaizkiago, gisa batera edo bestera. Erabakiak har daitezke negoziazio mahai baten inguruan edo soka-tira batean bezala; eta zenbat energia xahutu da azken urteetan sokari tiraka, zaborra nola bildu jakiteko, adibidez?

Zertan baliatu da, ordea, hainbeste zinegotziren indarra, herri hau gehiago kohesionatzeko, zubiak eraikitzeko eta sendotzeko, euskara gehiago laguntzeko eta indartzeko, independenteago eginen gaituen tresnak sortzeko, Espainiako banderari uko egiteko, independentziarako bide-orria marrazteko, estatu proiektu bat idazteko eta lantzeko?

“Hauteskundeak dira hemen, urtean lau aldiz bederen” (aurten, adibidez) kantatzen dute Tapia eta Leturiak. Beraz beti dago lehia, beti pilota paretari kontra. Baina pilotak ez du pareta botatzen. Eta ez da sumatzen herri hau independentziara eramanen duen estrategiarik badenik, gaia beste soka-tira batekin trenkatzea ez bada. Azken egunetan garbi azaldu dituzte lehentasunak, karguak hartu dituztenek, eta hitz bat nagusitu da: kudeaketa.

Advertisement

Utzi erantzuna

*

Tresna-barrara saltatu